Electric Company

15 september 2018  21:30 €6
De Klos bestaat dit seizoen 50 jaar en opent dit feestelijke jaar op zaterdag 15 september met
de Indy Pop band ‘Electric Company’.
Aanvang 21.30 uur
Entree € 6,00

 

 

Someone leans in my direction, quizzing on my juke-box selection. What do you call that noise that you put on? This is pop, yeah yeah. This is! – XTC, This Is Pop?, 1978

Ontelbare genres vallen onder de noemer ‘popmuziek’. Maar laten we eens het woordje ‘pop’ uit die samenstelling nader analyseren. Popliedjes zijn kort, simpel, melodieus, meezingbaar en vaak ook dansbaar. We staan open voor elke andere definitie, maar gaan even van bovenstaande uit. Electric Company is er in ieder geval mee omschreven. De band rond Zac Chapman – geboren in Nottingham, getogen in Nederland – is pure pop. Je zingt hun ‘colossal tunes’ meteen mee.

Pop is ook van alle tijden. Elke zoveel jaar ‘popt’ het ineens weer op. In de sixties, in de punktijd rond 1977, in de nineties met Britpop en in de noughties dankzij de generatie van Arctic Monkeys. Je zou haast denken dat het weer eens tijd is. Electric Company, Zac voorop, brengt graag popliedjes in de moderne tijd. Ze hebben genoeg songs opgenomen voor een heel album, maar releasen die op de moderne manier. Op gezette tijden gaan ze online een nieuwe track lanceren.

Electric Company heeft een pool aan catchy popsongs klaarliggen, allemaal geschreven door Zac, een heel enkel keertje geholpen door zijn bandmaten. ‘Ik heb eigenlijk nooit de ambitie gehad om pop te maken, maar dat is wel hoe ik me ontwikkeld heb,’ zegt Zac vol zelfkennis. ‘Het gaat allemaal op m’n gehoor. Het moet lekker klinken. Dat kan voor een breed publiek zijn. Maar het hoeft niet per se in een bepaalde stijl te zijn. Ik maak graag mijn eigen ding van mijn invloeden. Harmonies zijn wel belangrijk voor me. Die moeten echt goed zijn.’

They went and cut the record, the record hit the chart. And someone in the newspaper said it ‘was art’ – Nick Lowe, Shake and Pop, 1978

Luister naar tracks als Another Plan, No Love Lost, Mathilda, Just for Today en Uncharted Territory, allemaal mooie voorbeelden van kraakheldere popliedjes. Er zit diezelfde sprankeling in die The La’s rond 1990 zo genietbaar maakten. ‘De crystal clear sound van de band moet haast wel als je nummers in zoveel lagen opneemt,’ verduidelijkt Zac. ‘Ik ben zo blij met de mix van Thijs van der Klugt (Sue The Night, Baskerville). Hij heeft het met smaak gedaan zodat alle lagen er goed uitkomen.’ Dat geluid is niet te schoon, oordeelt hij heel beslist. ‘Er zit al genoeg pijn in de songs.’ Daar zitten al genoeg vuiligheid, bloed zweet en tranen in. Om Van der Klugt vooraf enig idee te geven van de richting had hij hem een Spotify playlist met dertig songs daarop gestuurd. Die lijst liep uiteen van The Verve en Miles Kane tot Bruce Springsteen en The War on Drugs (check the track Pieces!). ‘Springsteen is in de eerste plaats een liedjesschrijver, die altijd in dienst van het liedje werkt en niet slim loopt te doen. Thijs begreep me direct.’

Kom bij hem ook niet aan met verhalen dat het op vintage apparatuur opgenomen en gemixt had moeten worden. ‘Waarom zou je geen gebruik maken van nieuwe technieken als digital enhancing? Ik ben absoluut geen purist. Het moet gewoon mooi klinken. In de nieuwe masters van The Beatles hoor ik nu dingen die ik nooit eerder had gehoord.’ Hij houdt van dat transparante gelaagde geluid. Hij roemt ook singer-songwriter Kim Janssen voor de elegante strijkersarrangementen en voor diens tip om met cellist Jonas Pap en de violistes Ranu Kumar en Marthe Lasthuis in zee te gaan. Zij tillen het geheel naar een onmiskenbaar hoger plan. Tel daarbij op dat de tracks gemasterd zijn door de Amerikaan Brian Lucey (Arctic Monkeys, Last Shadow Puppets).

Zac denkt al zo’n 100 liedjes in z’n leven als schrijver te hebben afgerond. Dan is daar ook nog de voorraad aan onafgemaakt werk, voicememo’s op zijn telefoon. ‘Another Plan is daaruit ontstaan. Het refrein zat ergens verborgen in zo’n bewaarde opname.’ Over de teksten heeft hij ook nog het een en ander te vertellen. Ook hier is The Boss leidend: ‘Het gaat erom dat de luisteraar je gelooft. Springsteen kan dat als geen ander. Hij is one of us. Hij heeft dezelfde dagelijkse struggles zoals wij. Dat spreekt het publiek aan. Daar kan het wat mee. Bij een goede popsong maakt het niet uit of hij 30 of 40 jaar geleden is geschreven. Als je het gevoel erachter herkent, wordt zo’n nummer tijdloos.’ Bij Electric Company zweven de liedjes tussen sixties en indiepop in, het absolute summum van tijdloosheid. De voorbije tour met de Australische DMA’s past daar naadloos bij. Ook mooi dat ze al eens geopend hebben voor The Band of Skulls.

Zijn eigen teksten verklaren, acht hij zinloos. ‘Waarom zou ik dat doen? Het liedje vertelt zelf al het verhaal. Luister zelf maar en doe je eigen ontdekkingen.’ Daar krijgen we de komende maanden met zo nu en dan een nieuwe online track release volop de tijd voor. Geloof het maar: This is pop, yeah yeah. This is! Dat heb je zo met bands die het beste van de UK en de USA in hun songs verenigen.

O.J.C. De Klos



O.J.C. De Klos
Meldestraat 2A
8302 VB Emmeloord
Tel: (0527) 69 70 71
Email: info@de-klos.nl

De Klos is open!

Elke woensdag en vrijdag middag is de Klos geopend van 15:00 tot 18:00 en vrijdagavond vanaf 21:30 een café avond. Tot snel.

Elke woensdagavond spelletjesavond

Vanaf 1 november is er weer elke woensdag spelletjesavond in de Klos.
Zaal open van 18.30 tot 21.30 uur.

Let op! 21 maart is de laatste keer van het seizoen.

Nieuwsbrief

Het is mogelijk om u aan te melden voor de nieuwsbrief van De Klos.
Klik hier om u aan te melden.